Schoooonouders

Iedereen heeft met een partner heeft ze, of je het nou leuk vind of niet, schoonouders. Ik heb niet zomaar schoonouders, ik heb Egyptische schoonouders. Heel traditionele schoonouders. Traditioneel en hele schatten. Nee, ik ga geen verhaal ophangen dat mijn schoonmoeder zelfmoord wou plegen toen haar zoon met een niet-Egyptische thuiskwam. Of dat mijn schoonvader elke dag zijn vrouw in elkaar ramt.

 

Mijn schoonouders zijn hele simpele mensen. Ze kijken elke dag naar hun TeeVeetje, eten heel Egptisch en spreken alleen Egyptisch. Schoonmams kan niet lezen en pa is gelukkig met zijn plek op de bank 24/7.

 

Elke vrijdag komen we bij hen langs. Vrijdag is zeg maar wat de zondag vroeger was. Op zondag ging met in Nederland naar de kerk, in moslimlanden gaat iedereen massaal op vrijdag naar de moskee. Traditiegetrouw gaat iedereen daarna naar visite en zo gaan wij naar de opa en oma van meneer Ap. Bij hen wonen de 2 zussen van mijn man, nee ze zitten niet gehoofddoekt thuis in een hoekje alleen maar aardappels te schillen of 100 kinderen eten te geven. Deze dames werken vaak 6 dagen per week aan hun carriere en weten meer van hun vakgebied dan het bereiden van Egyptische maaltijden. Dus vaak zijn zij er de helft van de tijd wel, en de andere helft van de tijd niet. Als we op bezoek zijn. Ze hebben verantwoordelijke banen en dat stopt niet, ook niet in het Egyptische weekend (vrijdag-zaterdag).

 

Vaak gaat de papa van Ap eerst naar de moskee om de hoek. Daarna pakken we als gezin de taxi. Klinkt heel decadent, maar het alternatief is de trein die vaak vertraging heeft of een minibus. Minibus is leuk, maar beetje lastig met een four-wheel-kinderwagen. Wordt vaak niet echt gewaardeerd door de chauffeur van de minibus.

 

Dus wij naar de schoonfamilie. Eerst schoenen uit, kinderwagen installeren, iedereen gedag zeggen. Beetje rommelen, verwend worden met lekkere thee, koekjes. Symbolisch vragen omt te helpen ( vaak is het nee en word ik de keuken uitgeduwd. Tegenwoordig lukt het me om langer te blijven en een tomaat te mogen schillen). Meneer Ap slaapt een keertje, eet een keertje. Speelt met schoonpa of met het drempeltje van 10 centimeter. Apetrots als hij zelfstandig op en af het drempeltje komt. Lees ik een beetje koraan met schoonpa en verbetert mijn uitspraak.

 

Daarna hét moment. Foodie time. Het is alitjd een ware inspiratie om te leren van haar kookkunsten. Het is simpel, maar net even anders en Egyptisch. Vandaag: Aardappel met gevulde gehakt (Volgnes mij is in de turkse keuken ook zo’n gerecht?), gekruid vlees, molokeyah, rijstsoep (klinkt vies, maar je vergist je) en mashy. Na zo’n maaltijd waan je je als God in Frankrijk. Lovely.

 

Na een tijdje heeft meneer Ap er geen meerin en gaan we naar huis. Tot de volgende vrijdag.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s