Luiers

Luiers

 

Er waren 2 levens: vóór en ná baby Ap. In mijn leven voor baby Ap, háátte ik luiers. Ik was er liever 10 kilometer vandaan. De enige ‘luiers’ die ik toleraarde, waren mijn eigen maandverband. Ook met kraambezoek, rende ik weg naar de WC, omdat ik dat poep- en plasleed echt niet hoefde te zijn.

 

Toen begon het leven na Ap. De eerste keer dat ik kennismaakte met Ap was ik zo versuft. Ik zag een baby en keek vooral naar zijn gezicht, zijn lijfje. Ik was helemaal niet bezig met die luier. Achttien uur later toen we thuiskwamen, riep mijn moeder nonachalant, volgens mij moet die luier echt verschoond worden. Huh luier?

Mjn moeder deed voor hoe een luier verschoont moest worden en nog dezelfde dag peopte hij op een prachtigwit shirt van mijn mams (sorry!).

 

Vanaf het begin kreeg meneer Ap borstvoeding. En hoe weet je nou of een baby genoeg binnenkrijgt? Het is niet zoals flesvoeding dat je precies weet hoe, wat, waar en wanneer. Dus ik googelen en wat zei google? De luiers zijn een goede indicator of een baby genoeg eet of niet. En sindsdien maakt elke vieze, stinkende poepluier mij vrolijk.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s